zaterdag 31 oktober 2009

Harten Tien - Geleend

Een mooie smartlap uit Salland. Nooit gekregen, slechts geleend (een waarheid als een koe).

Clarkson on: women

Tekst: Jeremy Clarkson (Top Gear)

There was a strange letter in last month’s magazine. It was from a 21-year-old girl who couldn’t understand why her love affair with cars was such a turn-off for men.

Well, trust me on this love, it’s not a turn off for me. There is nothing to warm the cockles of my tumescence more than the sight of a girl in a serious car. Emma Parker-Bowles, for instance, has a Mitsubishi Evo VIII and the thought of that, honestly, keeps me awake at night.

Just yesterday I saw a middle-aged housewife in rural clothes screaming down the M40 in a Lotus Elise. I nearly grew a third leg. And when I heard that Kate Moss had bought an old pagoda roof Mercedes SL, I had to go for a lie down.

We men have learned over the last few years that it’s a good idea to be in touch with our feminine side. If we cry in films, eat lots of salad and read Victorian poetry, it makes us more attractive. But there’s a flip side to that argument. Women can boost the magnetism of their pheromones by getting in touch with their male side. This would mean not changing gear until they hit the redline and fancying lap dancers.

My wife is so completely in touch with her male side, I’m surprised she hasn’t actually grown a scrotum. This is a woman who uses the C-word as early as possible at dinner parties to save time. Guests that shudder aren’t worth talking to, and those that don’t are worthy of further bottom sniffing.

This is a woman who’s just spent three weeks rallying her Elise around the Atlas mountains in Morocco with a girlfriend. Although that said, they missed out on the ultimate prize because one night, instead of handing in their time card, they went for a swim.

This is a woman who once said she couldn’t see the point of cars with less than 200bhp, who won’t drive my Mercedes because it’s an automatic and who loathes any car that has even a hint of pliability in the suspension. She thinks an Aerial Atom is too soft and an Evo FQ340, too slow.

When our third child was born, I suggested that her BMW Z1 might not be the most practical car and that she might require more seats. So she went out and bought a Caterham Seven as well. It wasn’t quite what I had in mind.

Then came the Elise, which arrived, and after a short test drive, was sent straight back to Lotus to have a louder exhaust fitted.

And now she’s bought a Land Rover.

Being mean, I tried first of all to veto the idea on the basis that she already owns two off-road go-karts, the Lotus, a Focus, a Volvo XC90 and a motorbike. When this didn’t work, I tried to convince her that Land Rovers are ugly and crude and that it would just be an expensive eyesore sitting in the yard.

I had in my mind’s eye a long-wheelbase, skinny tyred pickup truck with a corrugated-iron cover and the engine from a 19th century water pump. And in a list of things I wanted to buy, this would come in at about 9,450. I’d rather have gone on Strictly Come Dancing.

She smiled the smile of a woman who wasn’t listening and two days later came home with quite the most remarkable vehicle I’ve ever seen.

It’s an F-registered, left-hand-drive Land Rover 90 diesel which means it’s old, and so slow it can’t climb any sort of hill. That’s bad, but according to the vendor it has seen service with the Swiss Army which is good. It means it won’t have seen any action at all and the engine will have been turned off at all the red traffic lights.

What’s better is that all the military paraphernalia is still in place. That means camouflage paintwork, downward pointing lights that can’t be seen by aircraft, four 20ft aerials, a mine prodder, an engine air-intake above the windscreen and best of all... a gun. Yes. My wife is now so in tune with her masculinity, she’s bought a sodding tank.

To give it even more playground cred, its metal roof can be unbolted and removed completely, it has super-dark tinted windows and it sits on the widest, chunkiest off-road tyres BF Goodrich have ever produced. This thing, I kid you not, makes Lara Croft’s Land Rover look like a Suzuki Vitara. It makes Norman Schwarzkopf’s Hummer look like a Nissan Micra. It is butch, and them some.

Unfortunately, there are some drawbacks, chief among which is that, despite the seven seats, it cannot be used for transporting children because there are no seatbelts and the interior is stuffed to overflowing with razor sharp military protuberances that would sever a seven-year-old’s head in even the gentlest of accidents.

Nor will it be much cop at transporting fence posts and Christmas trees, partly because it’s a short-wheelbase 90 and partly because the back’s already full of camo nets, ammo boxes and chemical warfare suits.

Then there’s the driving experience. I’d love to tell you all about this, but I made such a fuss about not getting the damn thing in the first place, my wife hasn’t bothered putting me on the insurance. Still, I was taken out in it the other night and simply couldn’t believe how loud and crude it was. Nor could I believe how long it took us to do three miles.

That old diesel engine really did manage to make mountains out of molehills, turning even the most Dutch piece of level ground into a sheer rock face that required another gear change to keep moving. I think we hit 40 once. I know we arrived at the party an hour late, feeling like we’d just done an SAS assault course.

“Great, isn’t it?” said my wife.


I suppose I quite like the radio which, with those enormous aerials could almost certainly be used to eavesdrop on operations in the Gulf. Actually, you could probably use it to monitor the progress of the Voyager space probe which left our solar system last month.

And I am interested in the piece which is an SA-80 that’s been converted to fire... actually, I don’t what know it’s been converted to fire. But I do suspect traffic wardens would think twice about ticketing a car that has a machine gun clipped to the dashboard.

What I love most of all, though, is that I don’t have to drive it. If I did, people would see me coming and think, ‘what kind of saddo would ever choose to tool around in a quasi-military Land Rover?’ A man in a car like this looks, at best, preposterous, and at worst, like a murderer.

But a girl in a car like this looks like she’s descended from the gods. A girl in a road-going tank is even more sexy than one in nothing at all.

Promised Land?

Tekst: Richard Hammond (top Gear)

It’s no secret that I’m a bit of a Land Rover fan; it’s been mentioned in Top Gear magazine before. Indeed, my outlandishly customised, 25-year-old Land Rover 110 – upon which I have lavished enough of my own cash to make my daughters look at it with green-eyed envy as my favoured child – was featured in the mag only a few months ago. It’s not like I’ve got a free one or am secretly on the payroll of the green oval, so I can’t be accused of bias. I am the real deal: a genuine fan.

The big black 110 seen in the mag sits at home next to the younger, fresher and much yellower 110 I bought for my wife to drag her horses along behind, and the two are flanked by a pretty 1959 Series II restored to near perfection and a perfectly un-restored, decrepit old 1957 Series I with more charm than Cornwall. I am, in short, an anorak. And that makes me the worst placed person in the world to review the 60th Anniversary Special Edition of the Defender, the SVX.

Yes, such a thing is probably aimed at a punter like me, with my long-standing love affair with the marque – if anyone’s up for a bit of sentimental Anniversary special edition nonsense, it’s me. But that’s the problem, and it’s one facing several carmakers: they need fans to bolster their image and lend credence and legend to their brand. But what they need then is for those fans to shut up, stop droning on about their preference for the ’78 models over the early ’79-ers and let people with money, and without a string of prejudices, actually buy cars from them. People like me are the curse of Land Rover and other marques accompanied through the oceans of commerce by fleets of fans stuck to their corporate flanks like pilot fish.

"In considering the SVX, I have removed my anorak and remained entirely objective"
Every time Ford hints at a new fast car, or Rolls-Royce announces it would quite like to put a different make of carpet in the boot, or, yes, Land Rover hints it wouldn’t mind knocking out a car with at least its feet in the 21st century, what were once ordinary, level-headed punters turn into rabid, frothing anoraks. How must that feel on the inside of these companies?

They are facing tough, tough times, with changing and restrictive legislation, near-impossible emissions targets looming ever closer and potential customers being constantly badgered into looking at their product as something shat out by the devil to torment dolphins. What they really don’t need on top of all this is a legion of people who consider themselves the ‘real fans’ and won’t allow them to change so much as a petrol cap without bemoaning the way their beloved marque has been mishandled, mismanaged and abused.

Does today’s suited and booted executive know what will happen when the ‘owners club’ hears about the plans he or she has had to concoct just to keep the company going through another year? Does the designer feel the breath of a thousand fans hot on his neck as he sits down to draw a new door mirror? It’s not as though their work is done for the hell of it or out of spite. It’s necessary stuff.

In the case of my own beloved 110, the company had to accept that it had problems many years ago, and employed someone to sit down and redesign the thing when they could no longer deny that you couldn’t actually drive it with both your arms inside the car because it was too narrow and you had to keep the window open and your elbow outside, or face some sort of expensive and compromising operation on your shoulders. Did he feel the angry stares and muttering of a million pub-bores like me tut-tutting with every tap of his keyboard?

I couldn’t really care less. They’re just another faceless corporation. My concern, I’ll freely admit, is for the origins of the brand, the original, driving force behind its inception and the inherent purity of purpose this gave their first products. I like the old shit. And so do most other fans of other marques, if they’re honest.

In considering the SVX then, I have removed my anorak and remained entirely objective. It was built to commemorate Land Rover’s 60th birthday and is generally accepted to be a last gasp for the Land Rover Defender as we know it. I don’t like it. It’s got a van engine, which might be more economical, more flexible, less complicated and more durable than the old Td5 it replaces, but it doesn’t sound as nice. Not as Land Rover-ish. I don’t like the dash; it looks like someone has already customised it, with its raised air vents. I don’t like the new bucket seats – too buckety, and new. And the new bonnet has a bulge in it to better accommodate the new engine. I prefer the old one. It was flatter and better. There, that should do it.

Defending the Defender

Tekst: James May (Top Gear).

Never let it be said that I’m not a true motoring enthusiast. I’ve just spent a week in a Land Rover Defender 90, which, the more learned among you will know, is available only as a diesel. So that’s army transport powered by the evil genius of Dr Rudolf, and I have been driving it exclusively around the streets of London.

It’s a 90-inch job with a station wagon body plus some Lara Croft extras such as tread plates in unnecessary places. I’m constantly flabbergasted by it. Its basic design is older than my house – and you have to live in a pretty new house before you can say that of any other car currently in production. It doesn’t just hark from a time before computer-aided design, it seems to be rooted in an age prior to the invention of the mathematical instruments set we used for designing cars in the back of our maths books at school. The shape was obviously worked out using some pieces of folded cardboard, and the last time I saw hinges like the ones on the Defender’s back door, they were on the smokebox of a locomotive in the Science Museum.

Oh, sure, one or two cosmetic bits have been added over the decades. Lights and what have you, and a new plastic radiator grille. But as soon as you drive in to a few things on one of your ‘expeditions’, these will all fall off, and then you’ll be back with the Wilkes brothers’ farm biffabout of 1948.

I love it. It’s definitely a chap’s car. A woman would look ridiculous in it because you would know she must have more sense. I, on the other hand, am very happy bouncing around the capital, parking up and then standing on the bonnet just because I can. You may like to arrive in style – I like to arrive with an arse like a farmer’s face. Just how utilitarian is this thing? Well, there’s a flap just under the windscreen, running the full width of the vehicle, which can be opened with a crude lever from inside. Basically, you open this if the engine’s not quite noisy enough for you or, when you take the Land Rover to the local jet wash, you can do the inside at the same time.

However, yesterday, something bothered me about the Landie. At first I thought it was the centre console, which features all sorts of things that don’t belong in a Defender – electric window switches, seat heater switches, heated screen switches and a radio. Fitting these to a Defender is like carpeting a shed.

But it wasn’t just that. The real problem was that it was just too new. Somehow, a Land Rover is only truly acceptable when it’s old, and ideally given to you by your dad. I can’t really explain why, but it’s a bit like shotguns and wristwatches. Or money.

Now my Top Gear colleague Richard Hammond – he has a Land Rover that is cresting the peak of elegant decay. It’s a 110 V8 with ‘canvass and sticks’ (as Hammond would say. He means it’s got a removable and roll-upable fabric roof supported by a collapsible steel frame. And it usually does).

It’s black, but where the paint is flaking off in places you can see that it used to be red and the property of the Post Office. From a distance it looks quite tidy, but, up close, vegetation can be observed taking root at any sharp included angle. Anything not absolutely essential simply isn’t there any more, and several things that were once part of the engine are now in the passenger’s footwell.

It really is quite a magnificent thing and it has got me thinking. Soon, the Land Rover Defender will go out of production and England will be ruined unless something is done about it. Fortunately, I have a plan...

The other day, I had dinner with a man in his late Forties at his home. At the end of the meal he took out a bottle of rather fine but deeply obscure single malt whisky. In fact, it turned out to be his own. His father had bought a whole barrel of the stuff, freshly distilled, way back in the 1970s, and then left it in a hut somewhere in Scotland to age. This bloke hadn’t so much drunk his inheritance as inherited his drink.

Let’s face it, no-one has ever walked into a bar and asked for a nice young Scotch. The older the better, and that’s only possible if our forebears take the trouble to put the stuff aside for us. It requires a disciplined and far-sighted society, which is probably why we don’t have 18-year-old Greek ouzo.

Land Rover – officially at any rate – can’t actually build an old car, so it’s up to us to lay a few down while we’ve still got the chance. This requires thought. Whisky needs an old sherry barrel from the Iberian Peninsular. Balsamic vinegar, to take another highly coveted example, has to pass through a succession of barrels of various woods if it is to achieve the right flavour, and that can take 12 years.

So I quite like the idea of a barn-matured Defender. My experiences with the things suggests that two decades in the back of a cow shed should be just about right. That would give it a good nose.

On the other hand, those with a hardier palette might prefer a field-aged model, parked in a meadow with the windows half open to ensure a good mossy finish in 2025.

Come to think of it, this scheme would work rather well for the new Bentley Continental GT as well. It’s a great car now, but, rather like that cheap French grog that most of its first owners will drive off to collect once a year, rather nouveau. Half a lifetime in the car park of the Savoy – doors left unlocked so the odd pissed toff can sleep in it – should make it more pukka than a Rembrandt with your ancestors in it.

Sadly, my own father never did such a grand thing for me, and I don’t have any children of my own. So, had a son recently? Well, put his name down for a posh school or a golf club if you really must, but, for God’s sake, put him down for a Defender.

Nog een leuke quote van James May: “How utilitarian is it? There’s a flap under the windscreen, which you open if the engine’s not quite noisy enough”

Op de foto James May - Top Gear

vrijdag 30 oktober 2009

Top Gear Land Rover Review: een ode !

'Hij heeft geen vinnen en geen spoilers. Hij doet niet alsof hij snel gaat. Hij doet nooit alsof hij snel gaat. Hij gaat niet snel. Hij verwamt je achterste niet zoals de huid van een zeldzaam dier. Hij verkoelt je gezicht niet met een zachte bries uit het dashboard. Hij heeft geen wielen uit magnesium.

Maar ik vraag je ook niet er één te gaan kopen, of er een poster van op te hangen. We hebben het over fantastische wagen en dat is niet hetzelfde als hebbedingen. Laten we het even hebben over het fantastische van de Land Rover.
Om te beginnen is hij volledig en totaal klasseloos en daarmee bedoel ik: hij vertelt de wereld niets over je vermogen, je ambitie of je succes of je capaciteiten in bed. Met een Land Rover kan je een land bewerken, of er eigenaar van zijn. Misschien in jouw ogen een tochige oude herdershondtaxi, maar koningen, premiers, herders en advocaten kunnen allen uit hun Land Rover stappen én er fatsoenlijk uitzien.

De Series I Land Rover kwam op de markt in 1948 met permanente vierwielaandrijving en de capaciteit om te werken als een wagen, traktor, generator, laspost en brandweerpomp. Zijn carrosserie was met de hand gemaakt, uit alumiumoverschot uit de oorlog. De lichtgroene verf was een overschot van vliegtuigbouwers. Maar ze hadden het bij het rechte eind: de aparte chassis en carrossie opbouw worden nog toepast bij de huidige Defender. Het ging niet kapot, dus hoefden ze het niet te herzien. Zelfs niet na 55 jaar van productie en 1,8 miljoen Land Rovers. Dit werd geapprecieerd en de eigenaars hielden ze op de baan. Ongelofelijk maar70% van alle ooit geproduceerde Land Rovers rijden nog steeds.70% !
Vergelijk dat eens met de VW Kever: meer dan 27 miljoen werden er geproduceerd. Kan je je inbeelden dat er nog 70% van zou rondrijden ? Hun tijd is voorbij. De VW Kever deed niets dan in grote getallen bestaan. De Land Rover was bedoemd een blijver te worden.
Ondertussen ontwikkelde het de Range Rover en hiermee een totaal nieuw type wagen: de Sports Utility Vehicle.
Dus is hij klasseloos, slim én bijna onverwoestbaar en heeft best indrukwekkende nakomers. Maar...
Hier is de reden waarom het een fantastische wagen is- dé fantastische wagen- Land Rovers doen enkel belangrijke dingen: hij maakt deel uit van je dagelijkse leven, in de stad of op het platteland en vooral elke dag van je leven, zien of gezien worden; hij bracht zwangere vrouwen door een sneeuwstorm naar het ziekenhuis; bracht redders ver tot in de bergen; voorziet duizenden families in hun dagelijkse behoeften...
Waar anderen poseren, rondrijden, showen, ... draagt de Land Rover bij tot het redden van levens, in oorlogs- en vredestijd; doorkruist hij de woestijn om hongerigen in voedsel te voorzien; exploreert ondoordringbare gebieden en zet de wereld op kaart; bouwt telecommunicatienetwerken; brengt vooraanstaanden veilig op hun bestemming; helpt mee aan de bescherming van bedreigde diersoorten... .
Voor 60% van de wereldbevolking is het de eerste wagen die ze ooit zien.
Ik daag je uit één uitdaging te vinden waarin hij zou falen waarin hij kan zijn wat hij moet zijn, en doen wat hij moet doen.
Hij is mooi, écht mooi. Op dezelfde manier als het door weer en wind geschonden gezicht van een nomade uit de woestijn. Hij verdient aanhang, een standbeeld... maar och: met of zonder aanhang, zijn doel is niet erkenning te krijgen, daarvoor is hij te druk bezig, ergens en voor iemand.'

dinsdag 27 oktober 2009

Land Rover Defender vs. Morgan Plus 4

Wie door het állereerste CARROS Autojaarboek bladert, ontdekt daarin drie modellen die nu, 31 jaar later, ook nog in de allernieuwste editie staan. Twee daarvan zijn Britser dan Brits. En naarmate de jaren voorbijgaan, worden ze alleen maar leuker.Ze hebben blijkbaar het eeuwige leven, de Land Rover Defender en de Morgan, waarvan de geschiedenis zelfs teruggaat tot 1936. Maar laten we in dit verhaal niet verder terugblikken dan 1978.


Functioneel gereedschap
Van de naam Defender had toen nog geen mens gehoord: 31 jaar geleden spraken we nog van de Land Rover 109", waarbij het cijfer sloeg op de wielbasis in inches. De 2,3 liter viercilinder was goed voor 70,5 pk, werd afgeremd door trommels rondom, sprintte in ruim 23 seconden naar '100' en haalde een top van 113 kilometer per uur. Zijn prijs: 24.000 gulden, omgerekend nog geen 11.000 euro.
Tja. Zo zie je maar hoe de wereld is veranderd. Want de 1978-er Land Rover mag dan in basis nog steeds dezelfde vorm hebben, vandaag de dag kost de lange versie - alleen met diesel - vanaf 64.000 euro, zes keer zo veel dus. Bovendien is Land Rover tegenwoordig Indiaas eigendom, heeft de auto schijfremmen rondom en haalt hij met z'n 122 pk sterke, viercilinder Ford-turbodiesel (Transit!) een top van 131 km/h. De sprint naar '100' neemt nog steeds een eeuwigheid - 16,8 seconden - in beslag.

Niet goedkope sportwagen
Dan de Morgan. Zoals gezegd stamt de eerste echte auto van het merk uit 1936: de 4/4, een verwijzing naar de vier wielen (in tegenstelling tot de driewielers die het merk daarvoor bouwde) en de viercilinder motor onder de kap. De Morgan is nog steeds een product van de Morgan Motor Company Ltd. in Malvern Link en wordt hij ook nog - mondjesmaat - geïmporteerd door de firma NIMAG. De vanaf-prijs voor het huidige instapmodel, de 4/4 Sport 1.6, bedraagt inmiddels liefst 55 mille. Wij reden voor dit verhaal met het middenmodel, de Plus 4 2.0-16v, die 'kaal' voor 63.000 euro weg mag. Ondanks de fenomenale prijzen vinden we de Morgan nog steeds sympathiek.


Coolest Cars On Earth
’Karrenvrachten aan karakter.’ Dat geldt natuurlijk voor beide auto's. En zeker niet alleen omdat nou eenmaal bijna alles weer leuk wordt als je maar lang genoeg wacht. Dat laatste geldt misschien voor buizenradio's, Fiats Ritmo, groene glazen bollen in visnetten aan het plafond en psychedelisch oranje behang. Maar in relatie tot de 'Landy' en de 'Moggie' - dit soort auto's krijgt steevast koosnamen - speelt er méér. Het zijn namelijk allebei auto's met - excusez le mot - kloten. Het zijn in hun soort ‘The Coolest Cars On Earth’. Grotendeels handgebouwd, oud, verouderd zelfs, maar ze doen nog steeds wat ze bij hun introductie in het stenen tijdperk al beloofden. De gepopnagelde Defender mag tot op de dag van vandaag de eervolle titel 'Beste Terreinwagen Ter Wereld' voeren, terwijl de op een essenhouten frame gebouwde Morgan, zelfs met zijn 145 pk sterke 2.0 vierpitter, onverminderd snel is. En dit alles in een verpakking waaraan geen fabrikant zich meer kan wagen. Behálve Land Rover en Morgan. De kopers? Vrijwel altijd een apart soort mensen. Het soort dat elkaar onderweg lichtsignalen geeft. Dan weet u genoeg.

Liefdevolle menskracht
Is het een Two of a Kind, dit duo? Aan de ene kant totaal niet. Hoe kun je een hoekige, hoge, loodzware en dieselgestookte terreinbeul in één adem noemen met een met een klassieke, roadsterachtige beauty waarmee je in een seconde of zeven naar de '100' blaast? Anderzijds kun je juist geen twee auto's noemen die beter bij elkaar passen dan de Defender en de Morgan. Ze worden beide al decennia liefdevol door menskracht gebouwd, stralen een Britishness uit waar een Engelse bulldog nog wat van kan leren, tonen vriendelijk, maar zijn tot grootse dingen in staat en hebben beide meer karakter dan welke andere vierwielers ook. Auto's voor kérels dus, deze twee. En hen staat dan ook maar één ding te doen.
Niet kiezen, maar allebei nemen.
Dat is pas een statement!

Copy & paste onderstaande link:

maandag 26 oktober 2009

Land Rover rit Nieuwleusen

Vandaag een rondrit gehad door de omgeving van nieuwleusen & Staphorst. Marc & Ellen (mede forumleden van de LRCH) hadden deze spontane rit opgezet. Met circa 20 Lad Rovers verzamelden we bij de carpoolplek bij de Lichtmis om vervolgens onder leiding van Marc & Ellen de omgeving te verkennen.

Met name de routes in het bos waren erg leuk, veel mooie herfstkleuren en voor ons een nieuw stukje Nederland, niet ver van huis.

vrijdag 23 oktober 2009

Land Rover Defender met 65 jaar met pensioen

Bericht van autoweek:

Eindelijk is er bericht over de opvolger van de Defender uit de hoogste regionen van de Land Rover-organisatie. In het begin van het volgende decennium mag het uit 1948 stammende model met pensioen. Dan is -ie precies 65.
Land Rover-directeur Phil Popham heeft tegenover het Australische GoAuto verklaard dat de productie van de huidige Defender nog tot 2013 vastligt in Solihull. In 2012 of 2013 maken we dus kennis met het nieuwe model dat de dan 65-jarige Defender aflost.
Met een jaarproductie van 25.000 stuks is het niet mogelijk de auto op een geheel nieuw platform te zetten. Daarom wordt voor het nieuwe model waarschijnlijk een vereenvoudigd platform gebruikt van de Discovery en de Range Rover Sport. Dat zou al bij 50.000 stuks per jaar rendabel zijn. Ook is een gemoderniseerde variant van het huidige ladderchassis een optie.
Popham verwacht van het nieuwe model meer te kunnen verkopen omdat de Defender in veel landen niet meer wordt aangeboden omdat hij niet voldoet aan de moderne eisen op het gebied van veiligheid en uitstoot. Zo is de auto sinds 1997 al niet meer leverbaar in de VS.
Popham zegt dat er speciale aandacht wordt besteed aan het gebruiksgemak en de gebruiksmogelijkheden van de auto. “Voor mij is dat waarmee de Defender zich onderscheidt.” Verder belooft hij dat de opvolger van de Defender nog vaardiger zal zijn in het terrein. Voor het nieuwe model zullen onderdelen worden uitgewisseld met moederbedrijf Tata. De motoren zijn echter afkomstig uit de Land Rover-stal. Zoals het zich nu laat aanzien, komen de 2,7-liter diesel en de 5,0-liter V8 zonder supercharger in aanmerking voor een plek in de Defender.

zondag 18 oktober 2009

LRCH offroad evenement Amersfoort

Vandaag organiseerde de LRCH een offroad evenement op een zandafgraving in Hoevelaken. Het terrein was pittiger dan vorig jaar en had een aantal uitdagende stukken wat het juist erg aantrekkelijk maakt. Sjoerdtje had het nog even Spaans benauwd bij de eerste stijle afdaling van het rode parcours. Logischerwijs was het behoorlijk druk en dat is ook wel een beperkende factor tijdens zulke leuke evenementen. Maar goed, hoe meer zielen des te meer vreugde zullen we maar zeggen.

Ik had zelf geen zin om foto's te maken, maar Arco Harmans (LRCH & kon mij een foto van de Drentse Defender tijdens het evenement leveren. Bedankt Arco (en ik denk ook Jildou als fotograaf?)!

zaterdag 17 oktober 2009

Verlichting Defender

Gisteren en vandaag de verlichting van de Defender laten aanpakken. De oude verstalers zijn vervangen door de Lightforce 170 striker (12v/100w)met een bereik van een kleine 600 meter!

Daarnaast heb ik de koplampen ingewisseld voor de Nakatanenga KGS N komplampen met helder glas en uitgerust met Philips NightGuide lampen.

1 - Helder wit licht (centrale veiligheidszone)
De geconcentreerde centrale bundel van helder wit licht is tot 50% helderder en 10 tot 20 meter langer dan conventionele lampen. Hierdoor kan de automobilist beter en verder kijken.

2 - Koel wit licht (informatiezone aan de rechterzijde)
Blauwachtig wit licht rechts van de auto zorgt voor een betere verlichting van verkeersborden en obstakels en versnelt de reactietijd van de bestuurder.

3 - Zacht wit licht (comfortzone aan de linkerzijde)
Zachter wit licht links van de auto vermindert de hinder voor tegemoetkomend verkeer en helpt de automobilist om zijn aandacht gericht te houden op de weg voor hem.

dinsdag 6 oktober 2009

Autoweek rij impressie Land Rover Defender 110

Na ruim zestig jaar is de Land Rover Defender nog steeds de koning in het terrein. En bovendien een icoon, waardoor je hem alle onhebbelijkheden, die de jaren met zich mee hebben gebracht, graag vergeeft. AutoWeek TV neemt hem mee de blubber in en wordt opnieuw verliefd op de stoerste bejaarde van de hedendaagse auto-industrie.

maandag 5 oktober 2009

Mammut II

Afgelopen vrijdag zijn we wederom met diverse Land Rover liefhebbers naar Mammut (Duitsland) gegaan voor een weekend offroad plezier.

Deze keer waren we met 18 Land Rovers waarvan een deel van de berijders & bijrijders op de camping verbleef in tent of vouwcaravan en een deel in het pension dat bij Mammut hoort.

Het pension was keurig verzorgd met een goed ontbijt, een aanrader voor iedereen die niet zoveel met kamperen op heeft.

Op vrijdagmiddag zijn we met een deel van de groep reeds het terein in gegaan om al snel een aantal spannende momenten mee te maken. het terrein was spekglad vanwege de vele regen in die week. Ook het grof modderprofiel van mijn banden zat heel snel vol met de terra cotta kleurige klei en hadden dus weinig grip op het terrein. Op vrijdagavond hebben we gezellig in het restaurant van Jeroen & Linda gegeten. De prijzen die daar in het restaurant gelden zijn zo'n beetje voor-oorlogs, € 15,80 voor een schnitzel, 2 appelsap en een dubbele espresso!

Goed geslapen in het pension om samen met de andere pensiongangers te ontbijten in de ontbijtzaal.

De ochtend in het terrein begon met een zware hindernis waarin alle 8 auto's uit ons groepje zich vast reden. Elke auto moest hier uit gelierd worden wat veel hilariteit opleverde en ook enige toeschouwers trok. De routes door het bos waren het meest spectaculair en verrassend.

Het leuke aan zo'n dagje spelen is dat iedereen elkaar helpt als het nodig is en dat de sfeer relaxed is.

Ik ben zelf zonder enige schade thuis gekomen en ook de andere deelnemers hadden geen noemenswaardige schade (voor zover nu bekend).

De meeste deelnemers bleven tot zondagmiddag, ikzelf ben zaterdagmiddag weer naar huis gegaan zodat we ook samen nog iets aan het weekend hebben en omdat Sjoerdtje al een paar dagen ziek was..

Met dank aan Oscar & Joke voor de geweldige videobeelden!

Mammut Offroad okt 2009 from xmod110 on Vimeo.

Met dank aan Joke & Oscar voor foto's 1, 2, 3 & 5 !

vrijdag 2 oktober 2009

drentse defender sticker

Vanmorgen nog even snel de "drentse defender" sticker op de voorruit geplakt, gewoon voor de lol. In Land Rover land hebben veel Land Rovers een naam en het is direct een beetje exposure voor het blog.

donderdag 1 oktober 2009

2 inch verhogingsset Britpart Cellular Dynamic

Deze week een 2 inch verhogingsset laten plaatsen van Britpart Cellular Dynamic.

Door deze aanpassing staat de Defender 5 centimeter hoger dan standaard. De rijeigenschappen zijn door het plaatsen van nieuwe veren en schokdempers verbeterd, het rijd strakker en de Defender voelt stabieler aan op de verharde weg.